اشك شب

2008-05-01T08:22:00.003Z

http://rpl.blogfa.com/ شعله بیدار

...

2007-11-23T22:39:00.000Z

منتظرم, منتظر يک صدا که قلبم را آروم کند, دلتنگيها و آشفتگيهايم

را تصلا بده. انتظارم براي اوست که تمام احساسم را چندي براي خود کرد و من رهايش کردم با فرض اينکه فراموشي را خواهم آموخت, اما حالا که خود هيزم آتشي شده ام که زره زره ي وجودم را خواهد سوزاند دانستم که راه را باز هم اشتباه انتخاب کردم ....اما هنوز منتظرم....شايد هنوز در ياد و خاطرش جايي داشته باشم

صبر سنگ

2007-10-26T18:53:00.000Z

صبر سنگ

روز اول پيش خود گفتم
ديگرش هرگز نخواهم ديد
روز دوم باز ميگفتم
ليک با اندوه و با ترديد

روز سوم هم گذشت اما
بر سر پيمان خود بودم
ظلمت زندان مرا ميکشت
باز زندانبان خود بودم

آن من ديوانه ي عاصي
در درونم هاي و هو ميکرد
مشت بر ديوار ميکوفت
روزني را جستجو ميکرد

در درونم راه ميپيمود
همچو روهي در شبستاني
بر درونم سايه ميافکند
همچو ابري بر بياباني

ميشنيدم نيمه شب در خواب
هاي هاي گريه هايش را
در صدايم گوش ميکرد
مدرد صيال صدايش را

شرمگين ميخواندمش بر خويش
از چه رو بيهوده گرياني
در ميان گريه ميناليد
دوستش دارم نميداني

بانگ او آن بانگ لرزان بود
کز جهاني دور برميخاست
ليک در من تا که ميپيچيد
مرده اي از گور برميخاست

مرده اي کز پيکرش ميريخت
عطر شور انگيز شب بوها
قلب من در سينه ميلرزيد
مثل قلب بچه اهوها

در سياهي پيش مي امد
جسمش از ذرات ظلمت بود
چون به من نزديکتر ميشد
ورطه ي تاريک لذت بود

مينشستم خسته در بستر
خيره در چشمان روياها
زورق انديشه ام آرام
مي گذشت از مرز دنياها

باز تصويري قبار آلود
زان شب کوچک شب ميعاد
زان اتاق کوچک سرشار
از سعادتهاي بي بنياد

در سياهي دستهاي من
ميشکفت از حس دستانش
شکل سرگرداني من بود
بوي غم ميداد چشمانش

ريشه هامان در سياهي ها
قلبهامان ميوه هاي نور
يکدگر را سير ميکرديم
با بهاره باغ هاي دور

مينشستم خسته در بستر
خيره در چشمان روياها
زورق انديشم آرام
ميگذشت از مرز دنياها

روزها رفتند و من ديگر
خود نميدانم کدامينم
آن من سرسخت مغرورم
يا من مغلوب ديرينم

بگذرم من از سر پيمان
مي كشد اين غم دگر بارم
مينشينم شايد او آيد
عاقبت روزي به ديدارم

فروغ

maraa bebakhsh

2006-09-06T00:51:00.000Z

رفتم مرا ببخش و مگو او وفا نداشت

راهي بجز گريز برايم نمانده بود

اين عشق آتشين پر از درد بي اميد

در وادي گناه و جنونم کشانده بود

رفتم که داغ بوسه پر حسرت ترا

با اشکهاي ديده ز لب شستشو دهم

رفتم که ناتمام بمانم در اين سرود

رفتم که با نگفته بخود آبرو دهم

رفتم, که گم شوم چو يکي قطره اشک گرم

در لابلاي دامن شبرنگ زندگي

رفتم که در سياهي يک گور بي نشان

فارغ شوم ز کشمکش و جنگ زندگي

من از دو چشم روشن و گريان گريختم

از خندهاي وحشي طوفان گريختم

از بستر وصال به آغوش سرد هجر

آزرده از ملامت وجدان گريختم

اي سينه در حرارت سوزان خود بسوز

ديگر سراغ شعله ي آتش ز من مگير

ميخواستم که شعله شوم سرکشي کنم

مرغي شدم به کنج قفس بسته و اسير

روهي مشوشم که شبي بي خبر ز خويش

در دامن سكوت به تلخي گريستم

نالان ز کرده ها و پشيمان ز گفته ها

ديدم که لايق تو و عشق تو نيستم

فروغ

SALAM!!!

2006-08-26T20:37:00.001Z

avaal salam!
dovom inke bachehaa bebakhsid ke kheyli vaghte javaabe commenthaatoono nadadam!!mazerat...vaghean sharmand!
omidvaram dobare az hamatoon beshnavam va nazarhaatono bebinam...
misi!felan!

Useless Smoke-5

2006-06-25T10:12:00.000Z

Smoke,Smoke,Smoke
Darkness...
Smoke,Smoke,Smoke
Pitch black again...

A sudden light-it hurts your eyes
Everything is the way you want it to be...

NO...Its all dark again,nothings there...
Its all empty...
And yet the smoke is gone...
Its all gone...
Just like the old days:
All dark with nothing around. Nothing to hold on to.
Its pulling me down...right to its depth
Even the single ray of light has burnts out...
No sign of hope...No sign of a single dream...No sign of light...

I'm Sorry

I'm Scared...Scared of being alone...
Scared of the darkness I'm in...
There are no dreams left...they're all nightmares.
Just like they were before...

I'm Sorry

2006-06-07T22:28:00.000Z

(بيا تا کي نهادي سر به سحرا يا اباصالح (عج

(بتاب اي آفتاب عالم آرا يا اباصالح (عج

صداي گريه مولا ز چاه کوفه ميايد

(علي (ع) تنهاست اي تنهاي تنها يا اباصالح (عج

(بيا اي وارث حيدر که زخم سينه زهرا (س

(به شمشيره تو مي گردد مدوا يا اباصالح (عج

در و ديوار بيت وحي گويند با تو پيوسته

(که آنجا مادرت افتاده از پا يا اباصالح (عج

(ميان دشمنان نقش زمين شد مادرت زهرا (س

(بگو آندم چه حالي داشت مولا يا اباصالح (عج

(چرا مخفيست قبر فاطمه (س) در شهر پيغمبر (ص

(بيا و پرده از اين راز بگشا يااباصالح (عج

4

2006-06-01T19:09:00.000Z

شقايقت شكست-3

2006-05-17T16:51:00.000Z

با من سخن بگو

غمي بزرگ قلبم را ميفشرد. ديگر نگاه منتظر و آشنايي ندارم تا که غم از دلم بربايند. ديگر صداي گرمي نيست که روشناي وجودش را به من ابلاغ كند. اين بار ديگر دستي نيست که مرا از مرداب غم بيرون کشد. نه! اشتباه نكن! دست هنوز هم هست اما طناب پوسيده بود و پاره شد و اين بار ديگر فرو ميروم.

خاطرها را نميتوان از دفتر قلب پاک کرد. يا بايد ورق را پاره کرد يا از ياد برد. اما چطور ياد و خاطر بودني را پاره کنيم و از يادش ببريم? چطور ورقهايي که هر لحظه شان, هر قطره ي اشکشان, هر روزنه ي صدايشان عشق را بروز ميداد و اميد را روشن مي كرد, پاره کنيم و از دفتره خاطره جدا کنيم.

سعي کردم اما اين بار ديگر ميشکنم. هنوز هيچ کدام اشکهايم را نديده اند. گفت نگذار ببينند و من هنوز هم سعي ميکنم.

ميکشم. با شيشه شکسته هاي قلب ميکشم. اما هنوز کسي نديده که رنگ نقش دستانم سياه و قرمز است. ديگر ميترسم ستاره بچينم, نکند نقش دستان رنگييم نور از درخشش ستاره کم کنند.

اين بار ديگر شقايق ميشکند. اميدهايم مرا رها کردند و من همچنان در مردابم.

اين بار ديگر شقايق ميشکند.
آري شقايق ها نيز گريه مي کنند, آنقدر گريه مي کنند تا نور ستاره شان را ديگر نميبينيد....و آنها هم نميبينند که گريه مي کنند...ميگريند و زره زره پژمرده ميشوند...

و ستاري ناجي من ديگر چيزي براي گفتن ندارد...

مرداب سوگ-2

2006-05-13T21:25:00.000Z

باز هم به منظره ي هميشگي مرداب نگاه ميکنم. مثل هميشه صدايي جز آواي دلنشين پرندگان نيست. با خودم فکر مي كردم اينجا انگار جز طبيعيت ديگه هيچي نيست. همون طبيعيتي که هميشه قشنگه. هموني که بارونش رو براي پنهان کردن اشکهاي عاشق گذاشته و آفتاب رو براي گرم کردن دستهاي سرد دل شكسته! قشنگي طبيعيت رو هميشگي و پايدار مي ديدم. به درختها و بوته هاي گل کنار مرداب, خيره مي شدم. انگار که هرچقدر هم توي دلت غم و ماتم باشه ميتوني همچيز رو بريزي توي مرداب و باز هم با طراوت به ادامه دادن به جستجوي بي اسرت بپردازي باز هم به دنبال نور...

اشك شب

2006-05-13T21:19:00.000Z

وقتي صداي پاي شب*** رو تن من ميشينه
نگاه انتظار من*** خواب تو رو ميبينه

قطره اشکي ست به چشمان غريبم, که تو را باز به درگاه خدا ميسپرد

NOTE

2006-05-13T19:35:00.000Z

ديگر به ناله هايم گوشي نيست
ديگر در گريه هايم هوشي نيست
من در کناره پنجره همراه باد
ديگر تماشاي ستاره دردي بيش نيست
man taa fardaa sobh se taa matn mizaram!dige az bade oonhaa matnhaa uptdate hastan... mamnoon ke sar mizanin!

>be in post comment nadin!deletesh mikonam! lotfan comment hatoono be post e ghabli yaa posthaaye bade in bedin!bazam mamnoon

ta saraaziriye ashki digar

به دنبال نور-1

2006-05-13T18:35:00.000Z

در کوچهاي ژرف و تاريک عمر, راه طي ميکنم. اينک پر از اندوه اند و هم پر از بلا. آنقدر ميروم تا نوري ببينم. اميدوارم, اميد به يافتنش دارم و باور به بودنش. قدمهايم استوار, توانا و محکمند. نگاهم جستجوگر است ولي دنا است. داناست به خواسته ام و در جسججوي هدفم, راهي که مرا به نور اميدي جاودانه براي زندگيم برساند

کوچه هارا يکي يکي سپري ميکنم. مشکلات را کنار ميزنم و راه را باز ميکنم. باز هم قدم بر ميدارم صبر و تحمل و پشتکار توشه ي راهم, راهي در جستجوي راهي ديگر

اينک فقط براي ماندن اميدم دعا ميکنم و تنها, در کناري با اشکهاي خستگي ام سر ميکنم. اما اينها فقط و فقط به نيرويم مي افزايند و بس

لحظه ها

2006-05-04T13:59:00.000Z

.زندگاني لحظه هايي است که زيباييشان با کلام معنا نمي شود

. زندگي زيبائي احساسي ست که فقط در کليشه ي لحظه جاي ميگيرد

و حقا که لحظه ها مي گذرند...چون نسيم

مثل يک باد

اري...همچون بادي طوفاني مي آيند, قلبها را آشوب مي کنند و باز ميروند

? غم? چرا

2006-05-02T21:46:00.000Z

?چرا غم

لحظه ها مي گذرند, شاديها از ياد ميروند, قشنگيها ميخوابند و درختان هم. زشتيها بهار ميشوند و بهار هم. چرخش سرد و گرم زمين, رقابت بهارهاي زشتيها و زمستانهاي قشنگيها, در لحظه لحظه هاي درونم مي گذرند.

?فکر کردم...چرا غم

در زمستانهاي قشنگ بايد شاد بود چون هنوز قشنگي هست.و در بهارهاي دريده و زشت باز هم شاد باش که اين بهار است

?پس تا بهار هست چرا غم

R.P.

?علت است يا معلول

2006-05-02T17:57:00.000Z

: به همه آرزوهاي امسال و سالهاي ديگمون برسيم...به فكر آرزوهاي بقيه هم باشين

من تو او

من درس مي خوانم
تو درس مي خواني
او سر چهار راه آدامس مي فروشد

من شام مي خورم
تو رستوران مي روي
او گرسنه است

من به ييلاق مي روم
تو با دوستانت همه ي بعد از ظهر را قدم مي زنيد
او با دستمالش شيشه ي ماشين ها را تميز مي كند

من پول تو جيبي ام را از پدرم مي گيرم
تو ماهيانه ات را از مادرت مي گيري
او ترازويش را در پياده رو جلويش گذاشته و 10 تومني هايش را نگاه مي كند

من پدرم را دوست دارم
تو مادرت را دوست مي داري
او پدرش معتاد است و مادرش در خانه اي كار ميكند

پدر من مادرم را دوست دارد
پدر تو به مادرت عشق مي ورزد
او پدر و مادرش از هم طلاق گرفته اند

من يك خواهر بزرگ تر و يك برادر كوچك تر دارم
تو يك برادر بزرگ تر و دو خواهر كوچك تر داري
او 6 برادر و 3 خواهر دارد

برادر من دانشگاه مي رود
خواهر تو دبيرستاني است
او برادر هايش يا معتادند يا در زندان يا ...

من عاشق شده ام
تو مي داني عشق چيست
او تا كنون به هيچ چيز عاشقانه نگاه نكرده است

من آن لاين هستم
تو آن لاين هستي
او بي نان است

من از سياست متنفرم
تو سياست را دوست داري
او شكم سير را بيشتر از سياست دوست دارد

من تابستان را دوست دارم
تو بهار را و شكوفه ها را دوست داري
براي او تابستان و زمستان فرقي ندارند

من شب هاي داغ تابستاني را بي روانداز مي خوابم
تو شب هاي سرد زمستان را با پتوي گرمت مي خوابي
او در زمستان و تابستان فقط يك زير انداز دارد

تفريح من گوش دادن به موسيقي است
تفريح تو ديدن فيلمي است
تفريح او آب تني در حوضچه ي وسط ميدان است

من از زندگي ام راضي نيستم
تو زندگي ات را دوست داري و به خواسته هايت رسيده اي
براي او زندگي اجباري است بدون انتخاب

من او را ديده ام
تو او را ديده اي و تا كنون به زندگي او دقت نكرده اي
او براي ما حقيقتي تلخ است

او را ديده اي ؟ به زندگي اش فكر كرده اي ؟ مي شناسي اش ؟ به آرزوهاش فکر کردي ؟ حاضري به جاي او زندگي مي كردي ؟
?او علت است يا معلول

2006-05-02T17:15:00.000Z

متنهايي که براتون ميذارم فعلا قديميين ولي تکراري نيستن. چون خيلي وقته درست آپ نكردم تا آخر اين هفته 5 تا متن براتون ميذارم.بين متنهام, سري دنباله دار نوشته هام رو ميذارم که با ترتيب شماره کنار عنوان مطلب ميتونين دنبالشون کنيد.منتظره نظراتون هستم

ممنون

اشک شبهاي بي کسي

...نگو چرا

2006-04-28T15:12:00.000Z

دل من خاک شد و دوش به بادش دادم

مگر این غم زسرم دور شود

ولی انگار نشد
بگو ای دوست چرا دور نشد؟

جادهاي بود و خانه اي. روزي سياه پوش جواني کوبه ي خانه را زد; ميزبان پرسيد: کيست? او گفت: غم! چه مدت ماندگاري ميزبان دوباره پرسيد. جوان پاسخ گفت: تا آن زمان که راهم دهند. پس ميزبان مهرباني نمود و او را به خانه اش راه داد. در را به او گشود و جوان بساط سفر گسترد. ميزبان هيچ وقت به غم نگفت برو و هيچ وقت نخواست که او برود چون فکر مي كرد او خود روزي خواهد رفت. اما غم که اكنون پيرمرديست, هنوز سياه پوش مينشيند و صحبتهاي ميزبان مهربان را رنگ غم ميزنم.نگو چرا غم نشسته...به هر حال بيرونش کن!!

R.P.

in ye "send to all" bood az yahoo!!azash kheyli khosham oomad!

2006-04-17T15:28:00.000Z

. شب را دوست دارم ! چون ديگر رهگذري از کوچه پس کو چه هاي شهرم نمي گذرد تا سر گرداني مرا ببيند

. چون انتها را نمي بينم ,تا براي رسيدن به آن اشتيا قي نداشته باشم

. شب را دوست دارم چون ديگر هيچ عابري از دور اشک هاي يخ زده ام را در گوشه ي چشمان بي فروغم نمي بيند

. شب را دوست دارم : چرا که اولين بار تو را در شب يافتم

. از شب مي ترسم : تو را در شب از دست دادم

!!!!از شب متنفرم ، به اندازه ي تمام عشق هاي دروغين با آفتاب قهرم

....چرا شبها به ديدارم نمي آيد

I'M BACK!

2006-04-16T20:54:00.000Z

salam be hame va mamnoon ke be shabe ashk'haam sar mizanid...sharmande UP nakardam va javabhatoon ro nadadam, akhe 2 hafteyi hast ke mosaferat boodam. alaan bargashtam:D...va kolli harf daram ke bezanam, mikham ham az khandehaaye dishabam begam o ham az geryehaaye fardaa....Ishalla vaght aamade shodan baratoon mizarameshoon.
mamnoon....Felan
ye ghatreye dige...az ye daryaaye bozorg ashk

سيب

2006-03-05T17:40:00.000Z

اين آشناي وجود...اين درخت سيب

اين که هر روز, با من...خاطرتم را ديد

اين همه شاخه و برگ...اين همه گردي سرخ

اين يکي سيبک زهرآگين...فقط مال من است

اين يکي بودن تلخ زندگي...بر گرفته از نگاه آتشين ظلم

اين يکي حاصل دانه هاي درد...بار آمده از شاخساري شوم

اين سيب سرخ ديدني...اين زهر ناب چيدني

اين هم فقط مال من است...اين يکي سيبک سرخ ديدني

YE DOOST GOFT:

2006-02-23T13:36:00.000Z

:از خود پرسیدم
چه چیز می تواند شیرین تر از حلاوت در آغوش کشیدن معشوق باشد؟
و چه چیز می تواند لذت فدا شدن در راه معشوق را جای گزین شود؟
و چه چیز می تواند بیش از کام معشوق سرمستم و مدهوشم کند؟
و چه چیز می تواند بیش از معشوقم مرا به خود عاشق کند؟
و چه چیز می تواند بیش ازعمق نگاهش مرا در خود غرق کند؟

...و پاسخم دادند،هیچ
نه چیزی جای او را می تواند بگیرد نه چیزی را یارای تقابل با اوست...!چرا که او چیزی در خود برای تو نهفته که چون گنجی گرانبهاست چه بسا بیشتر

:و باز از خود پرسیدم
آن چیست که تا این حد مرا جذب معشوق کرده و به من اجازه تصور و تفکر هیج را جز او را نمی دهد!؟
:و باز پاسخم دادند
عشق
معشوق تو عتشق توست...!و این نیروی عشق است که قوی تر از هر نیرویی قلب تو را به قلب او پیوسته...!

پس با خود عهد کردم دست از عشق بر ندارم.
!و سوگند خوردم لحظه ای بی عشق زندگی نکنم...

رهايي

2006-02-22T17:01:00.000Z

رهايي چنان زيباست كه تمامي پديده ها و مناظر اطرافت بسان زيباترين اثر هنري خلقت, نمايان ميشوند
رهايي چنان سبك است كه حتي وزن خود را بسان باري بر دوش حس نخواهي كرد,چه رسد به تعلقات و آرزوهاي الگو گرفته از يكديگر .
رهايي چنان لطيف است كه سايش مولكولهاي هوا را با پوست صورت خود, همچون هديه اي از طرف پروردگار مي ستائي.
رهايي چنان در لحظه حضور دارد كه مسئوليت تك تك لحظات عمر را بر عهده مي گيري.
رهايي چنان شاداب است كه بسان كودكي در مرغزاري وحشي.
رهايي چنان غريب است كه جز به تنهايي خود تكيه نتوان زد.
رهايي چنان عميق است كه حضور خود را تا دروني ترين لايه هاي وجودت حس مي كني.
رهايي چنان ايستاست كه قدرتمندترين نيروهاي منفي ياراي به لرزه درآوردن آنرا هم ندارند.
رهايي چنان خنثي است كه تمامي مصيبتها و موفقيتها را يكسان پاسخ مي گويي.
رهايي چنان رهاست كه خود را قلب و مركز هستي مي داني.
رهايي چنان صفاست كه سفره خود را براي تمامي خلايق مي گشايي.
رهايي چنان وفاست كه نيت خيرت را براي دشمن نيز مي فرستي
رهايي چنان فناست كه جز او را حس نخواهي كرد
رهايي چنان بقاست كه راز جاودانگي خود را در ابديت فاش مي كني.
رهايي چنان لقاست كه در خود وحدتي با ديگران دارد.
رهايي چنان كفاست كه بي نيازي خود را به حاكميت بر كائنات نمي بخشي.
رهايي چنان بلاست! كه فرقي در ميان هست و نيستش نيست.
رهايي چنان سخاست كه ميزاني براي خادمي درگه او نيست.
رهايي چنان عزيز است كه جز او پدري نيست
رهايي چنان دغل است كه مجنون را بر عاقل مي پسندي
رهايي چنان خالص است كه هم درون و هم برون يكجاست.
رهايي چنان فريب است كه فرقي در بود و نبود آن نيست.
رهايي چنان زلال است كه بسان تشنه اي بر جوي, حسرت سيراب شدن باقيست.
رهايي چنان فقير است كه جز روحي, نمانده هيچ باقي!
رهايي چنان فهيم است كه هيچ تنشي را بر تعادل برنمي گزيني.
رهايي چنان دور است كه مفهوم خود را تا بي نهايتش خواهي يافت.
رهايي چنان نزديك است كه گويي هيچگاه دور نبوده.
رهايي چنان سهيم است كه تمام كائنات را از آن خود مي داني.
رهايي چنان غايب است كه با او نيز تنها خواهي بود.
رهايي چنان عاشق است كه هستي را در تماميت خود دوست مي داري.

2006-02-15T16:21:00.000Z

بشنو از ني چون حکايت ميکند

وزجداييها شکايت ميکند

مشنو از ني, ني نواي بينواست

بشنو از دل, دل حريم کبرياست

ني چو سوزد تل خاکستر شود

دل چو سوزد محفل دلبر شود

2006-02-14T11:44:00.000Z

2006-02-14T11:26:00.000Z

...کاش می شد اشک را تهدید کرد
...مدت لبخند را تمدید کرد

...کاش می شد از میان لحظه ها

.....لحظه دیدار را نزدیک کرد

"يا اباالفضل العباس‌‌‌ "عليه السلام

2006-02-08T11:09:00.000Z

‌در جواني‌ غم‌ تو پير مناجاتم‌ كر

د مادرت‌ فاطمه‌ در سجده‌ ملاقاتم‌ كرد

دست‌ دادم‌ كه‌ كسي‌ جز تو كرم‌ ننمايد

ليك‌ دست‌ كرمت‌ قبلة‌ حاجاتم‌ كرد

تا لب‌ تر شدة‌ مشك‌ لبم‌ را بوسيد

لب‌ خشك‌ تو گرفتار مكافاتم‌ كرد

كودكان‌ حرم‌ شير خدا تشنه‌ چرا؟

عاقبت‌ آب‌، زمين‌ خوردة‌ ساداتم‌ كرد

علم‌ و مشك‌ من‌ و دست‌،زهم‌ پاشيدند

دم‌ شمشير تو امروز چه‌ خيراتم‌ كرد

گرية‌ دختركان‌ گرچه‌ دلم‌ را مي‌سوخت

‌گرية‌ مشك‌ من‌ سوخته‌ دل‌، ماتم‌ كرد

تا كه‌ بر پاي‌ تو افتاد دو دست‌ قلمم‌

حقتعالي‌ مَلَك‌ مُلك‌ سماواتم‌ كرد

هرچه‌ تير است‌ در اين‌ دشت‌ مرا بوسيده

‌ جذبة‌ عشق‌ تو كانون‌ بليّاتم‌ كرد

زينب

2006-02-02T22:21:00.000Z

كربلا شرح بلاي زينبِ
كربلا خاك عزاي زينبِ

اگر زينب آشناي كربلاست
كربلا هم آشناي زينبِ

مهر و خاك كربلا شفا مي‌ده
چون قاطي با گريه‌هاي زينبِ

كربلا با اين همه اُبهّتش
سر نهاده زير پاي زينبِ

اگه خاكش بوي عاشقي مي‌ده
جاي دفن بچّه‌هاي زينبِ

التماس دعا

اشک ِ شب

2006-01-31T18:55:00.000Z

زیر شب گریه ابرا.... یکی مونده تک و تنها
اونکه از نسل ِ خزونه......یه ترانه ساز ِ رسوا
زخم ِ غم ترانه ها و....اشک ِ شب رو تن ِ شیشه
طفلکی حنجره ای که........بی تو میخونه همیشه
بی تو میخونه ز ِ پرواز.......از حصار ِ بازِِِ آواز
از همه ترانه هایی.....که به یادت شده آغاز
فکر ِ روزای بهاری.....که میگفتی موندگاری
که میگفتی با بهارو........با خزونم سازگاری
فصل ِ بارونی رسیده......آخرین پرده خورشید
آخرین شبی که مهتاب....توی آسمون درخشید
رفتی و بعد تو انگار.....دیگه هیچ ستاره ای نیست
دیگه هیچ بهار ِ سبزی....ختم ِ عمر ِ این خزون نیست
بی تو این ترانه ها رو......واسه کوچه ها میخونم
میدونم برنمیگردی........اما منتظر میمونم

رضا میرفخرایی, خسته ترین حنجره

(از دوستان هنرمندم)

ریشه در خاک

2006-01-30T15:33:00.000Z

تو از اين دشت خشك تشنه روزي كوچ خواهي كرد

واشك من تو را بدرود خواهد گفت

نگاهت تلخ و افسرده ست

دلت را خار خار نااميدي سخت آزرده ست

غم اين نابساماني همه توش و توانت را ز تن برده ست

تو با خون و عرق، اين جنگل پژمرده را رنگ و رمق دادي

تو با دست تهي با آن همه توفان بنيان كن در افتادي

تو را كوچيدن از اين خاك دل بركندن از جان است

تو را با برگ برگ اين چمن پيوند پنهان است

،تو را اين ابر ظلمت گستر بي رحم بي باران

،تو را اين خشكساليهاي پي در پي

،تو را از نيمه ره برگشتن ياران

،تو را تزوير غمخواران

ز پا افكند

؛،تو را هنگامه شوم شغالان

!بانگ بي تعطيل زاغان در ستوه آورد

،تو با پيشاني پاك نجيب خويش

كه از آن سوي گندمزار

طلوع با شكوهش خوشتر از صد تاج خورشيد است؛

تو با آن گونه هاي سوخته از آفتاب دشت

كه در چشمان من والاتر از صد جام جمشيد است؛

تو با آن چهره افروخته از آتش غيرت

،كه در چشمان غمباري كه روزي چشمه جوشان شادي بود و

،اينك حسرت و افسوس بر آن سايه افكنده است

خواهي رفت!

و اشك من ترا بدرود خواهد گفت!

من اينجا ريشه در خاكم

من اينجا عاشق اين خاك اگر آلوده يا پاكم

من اينجا تا نفس باقي است مي مانم!

من از اينجا چه مي خواهم نمي دانم

اميد روشنايي گر چه در اين تيرگيها نيست

من اينجا باز در اين دشت خشك تشنه، مي رانم

،من اينجا روزي آخر از دل خاك

با دست تهي، گل بر مي افشانم

من اينجا روزي آخر از ستيغ كوه، چون خورشيد

سرود فتح مي خوانم

و مي دانم.تو روزي باز خواهي گشت

فريدون مشيري

POET: "anonymous 2"

2006-01-30T15:10:00.000Z

شب من پنجره اي بي فردا
روز من قصه تنهايي ها
مانده بر خاك و اسير ساحل
ماهي ام، ماهي دور از دريا

هيچ كس با دل آواره من
لحظه اي همدم و همراه نبود
هيچ شهري به من سرگردان
در دروازه خود را نگشود

كولي ام، خسته و سرگردانم
ابر دلتنگ پر از بارانم

پاي من خسته از اين رفتن بود
قصه ام قصه دل كندن بود
دل به هر كس كه سپردم ديدم
راهش افسوس جدا از من بود

صخره ويران نشود از باران
گريه هم عقده ما را نگشود
آخر قصه من مثل همه
گم شدن در نفس باد نبود

روح آواره من بعد از من
كولي در به در صحراهاست
مي رود بي خبر از آخر راه
همچنان مثل هميشه تنهاست

كولي ام خسته و سرگردانم
.ابر دلتنگ پر از بارانم

Is it True?!

2006-01-22T02:18:00.000Z

.گفتم: باز هم خداحافظي...دلم گرفته...ميخوام داد بزنم"

گفت: ديوونه هنوز که خيلي وقت داريم...72ساعت, 4320دقيقه, 259200ثانيه ي شيرين باهم بودن. از اين حرفا نزن...تازه هر "خداحافظي به اميد يه سلام ديگه ست, به اون سلام فکر کن

الان ديگه خيلي وقته خداحافظي هم گذشته...يجوري ديگه روياي اون سلام دوباره داره مثل يه سراب ميشه...هر چي بهش نزديکتر ميشم...بيشتر دروغ بودنش رو احساس ميکنم. يه چيزي تو قلبم داره ميگه "عاشق بيچاره سر کاري!!!!" اما بازهم صداش بهم ...ميگه "ميام...قول ميدم"...اما

انتقام

2006-01-15T23:26:00.002Z

زندگيم کوهستان

دره هايم همه برفي

جاده ي جنگل مهر

همه اش شده يخي

اقيانوس آبي اشک

طوفان گرفته شده

و کشتي عشق و عاشقي

در چنگ موجها گرفته شده

پرستوي چشمان آسماني

در گردباد نفرت است

غضب لبهاي تشنه

حافظ خنجر شکسته است

جيغ هاي مرگ خاطره ها

سنگهاي بي کس و تنها

قفس شيشه ي عشق

خورد شد, بريد قلبم را

مرگ آهوان جنگلها

مرگ دوستي, صداقت و وفا

بيقراري شدست رسم جهان

در کنار دوست و دشمن ها

باغهاي پر درخت بشر

دردهاي سربلند و بي همتا

عشق بود بهانه ي اميد

دگر انتقام است زندگاني ها

2006-01-10T23:42:00.000Z

هنوز نميدونم چطوري قشنگترين يا بدترين لحظهاي زندگيم رو توصيف کنم, براي همين از گفتهاي "سهراب" و "فريدون مشيري" استفاده کردم

... باز هم

2006-01-10T23:39:00.000Z

گوش کن, جاده صدا ميزند از دور قدم هاي مرا

...باز هم خواهم رفت

2006-01-09T21:05:00.000Z

,جهان در خواب

!تنها من در اين معبد, در اين محراب

2006-01-09T20:11:00.000Z

!به جام هستي ما, اي شراب عشق بجوش

!به بزم ساده ما, اي چراغ ماه بتاب

2006-01-09T15:55:00.000Z

,درياب, لحظه ها گزرانند چون شهاب

,بيدار باش تا به سحر, بيدار

رنج زمانه را

!!از دوش خسته ي خود بر زمين گزار

هنگامه ي وصال

2006-01-09T15:24:00.000Z

...انگار شکوفه هاي مهرباني در خانه اش شکفته اند

...انگار تمام دستهاي غريب باد در تکه اي از زمين شکسته اند

...تشعشع آفتاب عشقش, قلبم را دوباره روشن کرده است

...ديگر غمي نبود

...ديگر نگاه خسته ي من در آينه نبود

...شب بود و عشق چراغ خوانمان

...قفل است نگاه مهر در نگاه من

...ديگر غريبي نميکند, چشمان خيس و دستهاي داغ من

...غم ازآن من و او هنگام وصال نيست

...ديگر کنار يار نشسته ام و نسيم مهر او غمها را ز ياد برده است

...

2006-01-05T21:31:00.000Z

باز هم قلمم حس نوشتن کرده

باز هم مرغ دلم ياد پريدن کرده

!اي ظلم, اي اشک, اي عشق!! واي از آن عاشق خوش چهره ي محو

باز هم شاخه درختي که به رويش بنشستم

پير است و چنين ها چه فزون تجربه کرده

!يک ظلم, يک اشک, يک عشق!! اي واي که "يک" بي اثر است

باز هم ظلم دگر شانه ي من بگرفته

دست من هم اينک حس غريبي کرده

!اي ظلم, اي اشک, اي عشق!! واي از اين وادي تنهايي مهر

(بگزار بگويم چه مي بيني!!!!(قبل از سفر

2006-01-03T16:14:00.000Z

دستهايم را بگير. به چشمانم بنگر. نگاه کن. ببين که عشق تمام وجودم را غوطه ور کرده! ببين چگونه فراغ دلم را شکسته است! نگاه کن چگونه چشمانم پر از اشکند و چگونه اشکهايم وصال را زيارت خواهند کرد! نگاه کن که شعله هاي دل تنگ من, تمام هيزم صبر را دود کرد! شيشه ي عمرم را بگير و نگاه کن! نگاه کن که سپاه غم سال هاي عمرم را تسخير ميکند! ببين که برگهاي خاطرم خزاني اند! ببين چگونه شاخه هاي اميد به خواب رفته اند! ببين که باد دوباره بر جانم لرزه افکنده! نگاه کن که سرما وجودم را فراگرفته است! بنگر که تمام وجودم بهار را تمنا مي كند! نگاه کن که گرماي دستهايت نجات بخش هستي من است! ببين که برق ".اميد در چشمانم ميدرخشد, شوق وصال در صورتم پيداست! "دستهايم را بگير. به چشمانم بنگر. نگاه کن

کاشها

2005-12-12T11:43:00.000Z

کاش تنها دردها را گريه بود

کاش لبخند ها را خنده اي پايسته بود

کاش عشق هم پادزهر داشت

خيرگي در چشمهاي مهربان هم ترس داشت

کاش مهر و محبت بي اثر بود

قلب هاي صيقلي هم يک بدل بود

کاشکي فاصله ها و بي انتهايي

حرف خابها بودند نه جدايي

کاشکي دست وصال آرزوهام

کاش ها را چون ستاره بر نميچيد

!!!!دلم دوباره پاييزي ست

2005-12-12T11:23:00.000Z

دوباره پاييز ____ به دلم سر زد

با باد تندش ____ به منو در زد

صداي درش ____ قلبم رو لرزوند

هو هوي بادش ____ جونمو تکوند

باز هم با ابرهاش ____ چشمام ميبارند

لبهاي سردم ____ به عشق ميبالند

آفتاب پاييز ____ خنده هاي من

بارون,همون روز ____ گريه هاي من

جاده ي پر برگ ____ سرد و ساکته

?نهيب قدمهام: ____ اخه تو چته

POET: "anonymous"

2005-12-09T00:32:00.000Z

يک بوسه که از باغ تو چينند به چند است؟ *

پروانه تاراج گلت بند به چند است؟

وقتي که به عمري بدهي لبگزه اي را

در تعرفه عشق تو لبخند به چند است؟

____________________

هستي چه بود اگر مرا و تو را نداشت *

کوهي که هيچ زمزمه در وي صدا نداشت

از دشت و دره سر زدم از کوه رد شدم

در يا شدن مرا به چه کاري که وانداشت

!!!!ديگه نميخوام

2005-12-01T01:08:00.000Z

ديگه بسه انتظار------بي تو بودن رو نميخوام

تاقتم تاب شده------سايه موندن رو نميخوام

سويي تو چشمام نمونده------نگاهم به در باقي مونده

ديگه اشکي برام نمونده------تنهاتر شدن رو نميخوام

هنوزم کلبه قلبم------ منتظردر زدن هاته

هنوزم تمناي يه سلام--- رفتن بي اميد ديدار رو نميخوام

کابوس رفتنت ديگه------شبهام رهام نميکنه

لحظهاي بي تو تلخند------ديگه حتي خاتطره هارم نميخوام

.
کوچه کوچه دويدن------جستجو کردن رو ديگه نميخوام

ديگه بسه زندگي-------زنده موندن رو ديگه نميخوام

...ديگه چيزي نمونده

2005-11-29T23:11:00.000Z

و ديگر ساعت ها و دقيقه ها و ثانيه ها هستند که مي گذرند و يه شادي بي دليل رو تو قلبم جادادن. ديگه اون بغضي که خيلي وقت بود راه گلوم رو بسته بود رو احساس نميکنم. ديگه نميخام به زشتي ها فکر کنم...همه چيز يه نکته قشنگ داره....و باز هام ثانيه ها هستند که مي گذرند... و يه تولد دوباره رو مييارن

...._....

2005-11-28T15:30:00.000Z

تولد

,خاطرات يک سال را مرور ميکنم, يک سال گذشت... مي تونست بهتر باشه... مي تونست بدترباشه! اگه دست خودم بود هيچ وقت خاطره هام رو مرور نميکردم. شيريني هاش که شايد نبايد اتفاق ميفتادند يه سري خاطره هاي قشنگ که الان که فکرشونو ميکنم ميبينم که شايد خيلي چيزها خيلي راحت تر بود يا اصلاً اتتفاق نمييفتاد اگه من اين شيرينيهارو نميخاستم ولي از طرف ديگه اگه نميخاستمشون و يه کارايي براي بدست اوردنشون نميکردم...آيا هيچ وقت اتفاق ميفتادند?!!

خسته ام, از تنهايي فکر کردن و سنجيدن ا کارهام خسته ام, از تهمل کردن خسته ام, از اينکه نميفهمه

خسته ام, از اينکه بايد تنهايي جلوي نزديکترين فرد تو زندگيم بايستم خسته ام

کاش مي شد زندگي هم مثل يه لامپ بود. وقتي ميخواستي خاموشش ميکردي و راحت!!! وقتي اشتباه ميکردي و ميسوخت عوضش ميکردي...اما بازهم ميشه چراغها رو با سنگ شكست...

چرا راههاي ساده و بي دردسر پيدا نميشند? چرا همه ي راههاي جولوي پام يا صبر عيوب ميخوان يا پول يا ديوونگي!!!!???????

ميترسم! نميدونم چرا, نميدونم از چي, فقط يه چند روزه که دلم حسابي گرفته و هيچ کس نيست که بتونم راحت باهاش درد و دل کنم. سخته, حرف نزدن و همچيز رو توي خودت ريختن و صبر و تهمل سخته, سخته که بهت بگن هميشه ناراحتي, سخته که تصميم بگيري جولوي بقيه normal باشي اون موقع هر وقت که تنها ميشي بغضت مي گيره و ياد بدبختيهات و تنهاييت ميفتي, سخته که شبها بخاطر فکرهات خوابت نبره, سخته که يه عالمه حرف داشته باشي و نتوني با کسي حرف بزني... اونوقته که بغضت ميترکه!!!

...مي خواهم بنويسم

2005-11-24T01:55:00.000Z

قطره خوني که به جا مانده در اين پيکر سرد

سرو را تاب و توان ميبخشد

و خودش جوهر پايدار زمان مي گردد
رزهاي سرخ دسته گلت را پر پر ميکنم

برگ برگش را

دفتري ميسازم, يادگاري

آمدنت

بودنت را

و رفتنت را هم

با شاخه هاي بلند سرو

باقلمهاي زندگي ام

ثبت ميکنم

تکرار

2005-11-23T15:54:00.000Z

هميشه همينجوري بوده. اول يه تولد ساده, بعد زندگي و آخرشم مرگ. اينها هميشه بوده و هست و هيچ کس هم نميتونه جلوشونو بگيره. تنها چيزي که ما ميتونيم عوض کنيم چه جوري متولد کردن و چه جوري زندگي کردن و چه طوري مردنه.

تولد, يه اتتفاق ساده که ميتونه حاصل خيلي چيزها باشه: خوبي هايي که تولد رو رويايي ميکنن.عشق و

وفا و محبت, دوستي و صفا و صميمييت. يا ميتونه حاصل خيلي بديها باشه که اون رو تبديل به يه کابوس طولاني ميکنن.

زندگي, ميتونه شيرين باشه, ميتونه تلخ باشه, ميتونه پوچ باشه و هيچ معني اي نداشته باشه. حتماً همه شنيدين يکي از اين شعار هايي که ميگن "اگه تو بخواي ميتوني" يا يه چيزي تو مايه هاي "شيريني .

زندگي بستگي به شيريني نگاهت داره", ولي من ميگم شيرني زندگي دست خود آدم نيست يعني يه بخشي از اون اره, بستگي به طرز نگاهت به زندگي داره ولي خيلي از اتفاق هآي زندگي فقط دست خود آدم نيست که اگر خواست عوضش کنه. زندگي و اتفاقاتش مثل يه نوشته مدادي نميمونن که يه پاک کن برداري و زشتي هاش رو پاک کني و قشنگي هاش رو به همه نشون بدي! زندگي هر کس بازنويس و تکراريست, نوشته شده با خودکار, بايد همه رو بنويسي و نميتوني چيزيش رو پاک کني, ولي در آخر ميتوني بديهاش رو بزاري توي پرانتز, هنوز ميبينيشون و ميتوني دقيق و کامل هر روز بخونيشون, ولي ميتوني وقتي به پرانتزها رسيدي چشمها تو ببندي و به قشنگيهاي بيرون زندان سياه پرانتز فکر کني, تا لحظه هاي سخت خاطره از يادت گزر کنند و دوباره بتوني روشنايي ها رو

مرور کني

دفتر خاطره ام خالي,

سرگزشتم هنوز پوچ,

شايد رفتن و خفتن و ناديدن روز

عبرتي باشد چون صبح و غروب

مرگ, هميشه ساده در کلام, ولي دشوار براي درک کردن بود

اگر تولدت براي ديگرن رويا بود, زندگيت براي خودت شيرين, پس مرگت هم براي خودت سخت و تلخ هم براي ديگران

اگر تولدت براي ديگرن کابوس, زندگيت براي خودت تلخ, پس مرگت هم براي خودت شيرين هم براي ديگران

اگر تولدت يه روياي بهشتي براي ديگران, زندگيت براي خودت سخت, پس مرگت يه فراره, فرار هميشه بد بوده ولي هميشه هم آدم رو راحت کرده. اما فقط و فقط وقتي ميتوني فرار کني که به ديگران, همونايي که دوستت دارن و توروياهات هستن و براشون رويا

ميسازي فکر نکني

زندگي تاريک است

راه آرام و خاموش

انتهايي نامعلوم, ناديده, ناشنوده,

و فقط تجربه است چاره ي سر در گمي ها

و چه شيرين است تجربه مرگ

صدا

2005-11-23T15:30:00.000Z

چرا من صدايي ندارم

که فرياد کنم?

قصه زندگي ام را

با تو و باد رها کنم

دل من تنگ فرياد است

نگاهم فقط زمزمه را بيناست

باز هم بغض

دشمن شده با حنجره ام

چشمانم هنوز در جستجوست

در جستجوي هنجره اي ديگر.

پلك ميزنم

و باز هم قطره اشک

به جاي موجهاي صدا

مونس نسيمهاي خاطره است

taghdime hani joone golam,XxX

2005-11-17T14:58:00.000Z

اين چه عشقي ست که در دل دارم

من از اين عشق چه حاصل دارم

مي گريزي ز من و در طلبت

باز هم کوشش باطل دارم

باز لبهاي عطش کرده ئ من

عشق سوزان تو را مي جويد

ميتپد قلبم و با هر تپشي

قصه ي عشق تو را ميگويد

?دلتنگي يا معما

2005-11-08T12:49:00.000Z

خیلی وقته که یه بغض راه گلوم رو گرفته, یه بغض از ظلم, از ظلم روزگار...! بد دشمنیه عشق, بد ظالمیه فاصله, دل تنگی هم عذابیه واسه خودش!! راستی کی میدونه دل تنگی یعنی چی؟ من میگم شاید احتیاج به یک نفر و نبودنش دل ادم رو تنگ میکنه! شاید حرفهاش و صداش به ادم امید بده ولی دستی نباشه دستت رو بگیره و بهت قدرت قدمهای پر امید رو بده!! شما میدونید تلخی زندگی چیه؟ کی میتونه به من بگه که زندگی رو چه طوری میشه شیرین کرد؟ چه طوری میشه تلخی ها و کابوسهای نیمه شبش رو از یاد برد؟ شما بگینو چی به ادمها ظلم میکنه؟ قدم, امید, دل, فاصله, عشق, بغض, روزگار... دیگه چی اشک شبهای عاشق رو در میاره؟

...برگ و باد...

2005-11-02T01:31:00.000Z

باد, پيچيد در ترانه ي برگ

برگ, لرزيد از بهانه ي باد

هر کجا برگ خشك بود, افتاد

باغ ناليد و گفت:

"باد مباد!"

در شگفتم, گناه باد چه بود?

برگ, خشکيده بود, باد ربود

باد, هرگز نبود دشمن برگ

مردن برگ, دست باد نبود.
***

زندگي ذره ذره ميکاهد

خشك و پژمرده مي كند چون برگ

مرگ, ناگاه مي برد چون باد,

زندگي, کرده دشمني, يا مرگ?

***
برگ خشکم به شاخسار وجود

تا کي آن باد سرد, برسد

تو هم اي دوست, زره زره مکش!

تا نخواهم که زود تر برسد!

"فريدون مشيری "